| ------------------------------------------------------------------------------------------------------- Pecator, vec pecator,
pecator, impenitent,
la pasiensa dal Signor
ch'a sfrutè tuti i moment,
la s' podres anca stufar,
na qual volta , d'aspetar !
-A
gh'em tenp : av sent' a dir
gh' ema tenp, sem sòvn' incora !-
Oh ! teston , quel ch'à da gnir
nisun sa, nè 'l dì nè l'ora;
che la mort, quand men s'aspeta ,
la dastaca la boleta!
Predicava
a sta manera,
in dla patria d' Virgili,
fra Prosdocim , ona sera,
metènd tuti in visibili:
-chi völ l'anima salvar
l' ha d'andars' a confesar !...-
Batistela,
al gh'è 'nca lu,
in cla sera , là ch'a 'l scolta
- eh ! a n'aspeti minga pu
a m' confesi, al dis, sta volta,
l'è trent'an ch'a na gh' son sta,
chì , spasar bisogna in ca'!-
Pena
a casa a la Lusieta
- si l'è ora, - al gh' dis - l'è ora,
gh'è l'inferan ch' al m'aspeta
ma d'matina , su , a bon'ora
cori a far la confesion,
al Signor d'mandar perdon.-
-Bravo,
bravo , Batistela,
finalment , in vostra vita,
a d' matina, an fe' na bela
l'è 'l Signor quel ch' a v'invita
oh che gioia che piaser
fe' stavolta a la moier,-
- E
dsigh tut, da l'a a la seta
contegh anca , savì ? quand ?-
(a gh'arcmanda la Lusieta )
- a si andà par contraband:
dsighi tuti , picoi, gros
ch' a 'l si sta on bon salta-fos !.-
-Si
gh'digh tut ! Ma s'an tla mochi,
imprudenta d'na noiosa
a gh' digh an , cha miga pochi
sol ier sera a la me sposa
a gh' n' ho dat; tas, làsam chiet;
quacia 'l föch ch' andem' a let. -
Quand
la sent , st' intonasion,
la Lusieta an bofa pu,
chè la sa ch'al dis da bon;
e dop sena tuti du
i va dsora in armonia
i va a let in conpagnia.
La
Lusietta s'indormensa,
chè l'è straca , l'è darnada
Batistela, no, lu 'l pensa
par n'an far na paiasada
di sö pcà , con la memoria
al sa sforsa d' far la storia.
E
gnancor' j' ha ciocà 'l coran
che Batista l'è vestì;
- ma spetè ch'a faga gioran -
dis la dona; - tasi ti
l'è anc trop , set , ch' al m'aspeta
al Signor ?, la me Lusieta ???-
-
Vaghi, a vagh ... ma t' an capis
quanta gent in stamatina
ch'a gh'è in Cesa ? gh 'n'è 'n sporchis;
a molarla a vagh la spina -
e pensand , cucand na presa
al s'invìa e ormai l'è in Cesa.
E 'l
moment, l'è bel' è gnu
Batistela l'è insnocià
che sta volta a toca a lu
a dir tuti i sö pecà.
Fra Prosdocim: - èl on pes ???-
- Batistela: - trenta ...ades !-
-
Ben dispost ?- Sior sì... sior sì
poar misar pecator
stamatina son gnest chì
par la grasia dal Signor;
men d'aver masà e rubà
tuti ch' ialtar , sior ... al sa ???-
-
Bravo : e alora al Bon Gesù , -
dis, al padar a Batista,
- prometiv d'an pecàr pu ??-
- gnanch s'am cröda , sior, la vista -
- bravo , caro , con dolore
v' ha mandato il Salvatore! -
-Con
do-lore ? gnanca quela
pront Batista - ah ! no sior , no !
con do-lore ? ma com' èla !!...-
Fra Prosdocim , dsend ohibò
al portel gh' à sbat in facia
condanandl' in contumacia.
Batistela
al compliment
al vegn ros come na brasa,
ma però al fa finta d'gnent,
tra lu , 'l dis : - l'è mei ch' a tasa....
con do-lore ? una gh' l'ho
n' altra in prest a la torò.
La
Catrina , so ch' la gh' là ,
sa gh' la d' mandi, par piaser,
son certisim ch' l'am la da
s'al sa anca me moier,
e d' matina , lì , a quatr'ore
gh' andarò con ste do-lore....
In s'
la porta la Lusieta
la gh' a dmanda com' l' è andada,
- va in malora - , al dis, - siveta ,
tut par gnent , ho fat la strada
sa tl' es dit ? sa l' es savù
mi j' avrìa tolte su - .
-
Tör su cosa - , dis la dona ;
- le do-lore , bruta sioca, -
- quale lore ! - tas coiona
mocia lì ch' a na t' maroca
vöt saver pusè dal fra,
tasi , fam na carità ! -
E al
va subit in cantina
e la lora al porta in ca'
dop al cor da la Catrina
e 'l gh' a d' manda sla gh' la da,
- volentera , Batistela ,
tolì pur , tolì , doprela. -
E
al dì dop propria a quatr'ore ,
quand' a sona l'Aimaria ,
Batistela , con do-lore
da ca soa sà 'l s' invia
- cole chì , veh , - al dis - ades
a son certo ch' am confes ! -
Par
la strada al cata Toni
che : - in do' andev , - al dis, - conpar ?-
- Cas , dal Padar Posidoni
stamatina a confesar,
si è anca rote e sbecolade
mi do-lore a gh' j' ho portade.-
-
Voliv farav conpatir -
rispond Toni , - al me Batista ?-
- chi an gh'è gnent da tör in gir ,
voi ch' am cröda fin la vista
l'è sta al Padar confesore
ch' a 'l m' ha dit a gh'
völ do-lore.-
-
Ch' le ma gh'voia , mò , anca a mi ? -
al dis Toni , - parchè in st ' ian
i la canbia tutti i dì ! -
- Toni , Toni, andè pur pian ,
le do-lore sa n' gh' portè
vu podì tornar indrè ...-
J'
è sà in piasa , ma l'è scur
e la Cesa t'è inciavada ;
Batistela incontr' al mur
con la spala indolantada
le do-lore al buta sò :
- e chi versa , aspetarò. -
E tra
lu al dis , lì a l' orbon :
- quante lore , stamatina
ho da vedr' in procesion !
Ma che rasa d' pantomina !
Lore grande , lore strete
con le pipe sporche e nete .
E
po' in Cesa ga starale ?
mi n' an credi gnanca quela;
una a testa ? meno male
ma dò pr' un ? e Batistela
aspetand la perdonansa
al s' an rid a crepa pansa .
Eco
l'ora ch' l'è rivada
e Leonsio al sagristan
in vers Cesa al cor d' volada
col so mas dle ciav in man
parchè al s'è incantà on po' a let
come al solit , poaret !
Batistela
ch' l'è lì in posta
con do-lore , una par banda
mes rabì al dis : - fet a posta ?
quand la versat , porta granda ?
set ? son stuf mi d'aspetar
gh'ò d'andarm' a confesar. -
-
Porta granda , porta granda !
e mi invesi a vers cla streta ;
t' è la pansa gnest sì granda
sa t' gh'è presia , alora speta . -
- Ma ta 'n ved , cosa gh' ò chì
an son miga da par mi ! -
-
E si , ti , tl' è da saver
quel ch' ocor par far in regola
com' as dev sto bel mester
ma t' an sè 'l me omin dla pegola
ma t'an sè ch' a gh' völ le lore
par mi on grande pecatore ?-
Valà
mövat , s'an ta m'iut
da par mi son miga bon ,
e in sla forca , alora , al frut
va par mi da ste mision -
- che do-lore , - par risposta ,
rispond Stronsio , - ti t' fe' aposta ! -
-
Ma dal rest , mi , Batistela ,
a gh' ho gust a m' an consoli
m' an ralegri che l' ochela
t' ha colpì da cli gran paroli
ma do lore al me parer
völ dir , credam , dispiaser ! -
-
Damli , damli ca li porta
Batistela , in casa mia
fidat , caro , - e 'l vers la porta
e i va dentr' in conpagnia
e al dis , - Stronsio , insnociat lì
Batistela e scoltam mi . -
E
Batista al sa confesa
tut alegar , tut content ,
a metà dla Santa Mesa
al ricev al Sacrament
e al dis dop al sagrestan :
- cle bagaie ? portle d'man !-
Ma
però se Batistela
fus andà pusè da spes
a scoltar la bona ochela
dl'Arsipret dal sö paes
le do-lore cla matina
al lasava là in cantina .
|